Bulutlar anlatılır gece masallarında
Şimşekler çakar yıldırımlar düşer hikâyelerin her satırına
Sel alıp götürmüştür tüm korkulu rüyaları
El değmemiş bir ormanın karanlık patikalarında gezinir ruhlar
Sıradan bir çiçek su içmiştir
Bir yaprak dalından koparılma hüznünü unutmuştur
Kim bilebilir ki karanlığın neler çektiğini
Toprak merhameti koklamıştır gecenin teheccüd vaktinde,
Sabah olsun istemez yıldızlar,
Gece çekilmiştir aradan
Karanlık secdeye kapanmıştır
Ne gün kaldı geriye ne de zaman…