Zevahir

Zevahir
Sadece birini okudum ama Dört kitapta yeri var; insan ölümlü. İnsan insanın misafirdir.. Sözünde dinlenir,gönlünde demlenir...
Mevsimlerden papatyayı severim Sonra seni Sonra yine seni Ve hep seni.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bazen diyorum ki; ne olacak söyle gitsin. Sonra diyorum ki; söyleyince ne olacak? Sus! bitsin...
Yalnızlığım ve ben seni çok bekledik....
Şimdi açsam pencereyi beklesem Sen gelsen Olmaz ya hani geliversen Hiç bir şey sormasan Hiç bir şey söylemesen Sussam Sussan Sussak. Susuşların anlattığını dinlesek Sırt sırta otursak Katılasıya ağlasak Sormasak birbirimize sebebini Sarılsam Sarılsan Sarılsak. Ve yine hiç bir şey konuşmasak Ama anlasak Ne vardı sahi Olmaz ya Hayal ya Hani diyorum olsa ne vardı.
SOLUĞUNDAN ÖPÜYORUM SENİ. (CEMAL. SÜREYA)