Zevahir

Zevahir
Sadece birini okudum ama Dört kitapta yeri var; insan ölümlü. İnsan insanın misafirdir.. Sözünde dinlenir,gönlünde demlenir...
Üşüyor musun?Üzülme bee! gel yanıma...O kadar yaktın ki canımı; ısınırsın. Üşümezsin bir daha...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Birbirimize birkaç adım mesafelerdeyiz aslında, ama aramızda kilometrelerce gurur var.
Mesafeler birleştirdi bizi. Bir de sözler. Razı olma hiçbir sessizliğe. Biliyorsun, seni seviyorum... (cemal süreyya)
Meselâ, herbir çiçekte, herbir meyvede bir mizan var. Ve o mizan, bir intizam içinde; ve o intizam, tazelenen bir tanzim ve tevzin içinde; ve o tevzin ve tanzim, bir ziynet ve san'at içinde; ve o ziynet ve san'at, mânidar kokular ve hikmetli tatlar içinde bulunduğundan; herbir çiçek, o ağacın çiçekleri adedince, Hakem-i Zülcelâle işaretler ediyor.
Sayfa 229
Aynaya düşman olunmaz. Ayna, kusuru yok etmez; aynayı yok etmek de kusuru yok etmez. Her insan birer aynadır; aynayı değil, gösterdiği kusurları yok etmeli.