Ve bugünden itibaren hep yanında olmak istiyorum. Sen nereye gidersen ben de oraya geleceğim. Cehenneme bile gitsen geleceğim, sen neredeysen olmak istediğim yer orası sonsuza kadar.
Ve tüm yaşayan hücreler, içlerinde Tanrı’nın ruhundan bir parça taşıyor. Yaşamın var olmasına, yok olanla arasındaki farka dair eksik parça bu işte. İnsanlar da içlerinde Tanrı’nın ruhunu barındırıyorlar.
Madem sonsuza dek böyle olacaktık; madem yeniden doğarsak bildiklerimizi yanımızda götüremeyecektik; birkaç güzel an için aşağıya inmeyi, tekrar aynı işkenceyi çekmek istemeyince dünyanın dışında kalacaktık; madem Onun bir parçası olamayacaktık, o zaman o, her kimse bizi neden yarattı ki!
Beyaz suratlı hayaletler gece vakti bir kilisenin avlusunda dolaşmış, umurlarında mı sanıyorsun? Bir cinayetler ormanında birkaç cinayet daha işlenmiş, onlara ne ki? Bu Tanrı’yı, Şeytan’ı ya da insanları neden ilgilendirsin ki?