İnsan yaşamın güzelliklerinde melekleri, kötülüklerinde şeytanları göremediğinde bilgelikten uzaklaşır ve ruhunda ne bir şefkat ne de bir sevgi barınır.
Yalnızlığın elleri pürüzsüz ve yumuşaktır, ancak güçlü parmakları, yüreği öyle sıkı kavrar ki hüzne boğar. Yalnızlık nasıl ki ruhsal heyecanın yoldaşıysa, hüznün de yoldaşıdır.
Onun sandığına göre aşk, şimşek parıltıları ve gök gürültüleri ile kendini birdenbire gösterir, göklerden düşüp hayatı altüst eden, iradelerimizi birer yaprak gibi söken, bütün kalbi uçuruma sürükleyen bir kasırgaya benzerdi.
Sayfa 105 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu