Adına adalet dedikleri zulüm, cezayla değil, insanın kendi ruhuna vurduğu zincirle tamamlanıyor belki de. Her birinin hikayesi, bir diğerinin acısını büyütüyor; hepsi görünmez iplerle birbirlerine bağlanmış .
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen, senin edilmen ve bir sırrın ortağı olmak… İşte bu, sevdanın ilk adımı değil miydi ?