Mektebe siyasetin sokulması,affedilmesi güç bir insafsızlıktı.Yakın bir mazide kültür derslerinin hemen hepsine sokulan altı oklu rejim ve parti propagandasıyla,aşkın ve ilmin ocağı,yalanla ve ihtirasla karartıldı
Öğretime keyfiyet değil,kemiyet değeri verildi.Çok sayıda mektep açmak,diploma dağıtmak yarışı,öğretimi cansız ve kansız bıraktı.Okuyup yazma bilenlerin sayısı arttırıldıkça,öğretim değerinden kaybetti.
Aşağılık duygusunu en az dilimize yakıştırırım.Yunancadan alınan lise kelimesiyle,Latinceden alınan fakülte ve üniversite kelimelerini öğretim yuvalarımızın alnına yazmak,Türk çocuğuna ızdırap vericidir.Bu dersin çaresini Çin’de de olsa er geç arayacağız.
Medreseden mektebe geçerken,ruhun bilgisinden maddenin bilgisine dönen bu gerileyiş,iç gözlemin yollarını tıkadı ve bütün zihinleri maddenin bilgisine meftun hale getirdi.