Makbule Yiğit
@MYigiit
Arabulucu -Avukat
Bilmezler faniler onları nelerin beklediğini, nerelerden eksilip nerelerden çoğalacaklarını, kimlerle imtihan olup, kimlerin elinden tutacaklarını. Bilmezler faniler. Yer,içer, uyur, güler, ağlar, kızar, dövüşür, tepişir, sevişir,yaşar giderler; bilirmiş gibi. Fanilere bahşedilen en büyük kudrettir bilmemek. Bundandır akıllarını yitirmeden yollarına devam edebilmeleri.
Reklam
%40 (45/112 syf.)
Öyle çaresiz bakmıştı ki kumlu gözleriyle yüzüme, ne diyemediyse anlamıştım ben, demesine gerek yoktu zaten, içinden söylemişti bütün diyeceklerini. Boyun eğmiştim kaderime, ecelime, hepimizin kederine, ederine, içimizde bilmeden büyüttüğümüz elemlere.
Ben çocukluğumu, anamı gömdüğümüzün ertesi, sıcacık helvası soğumadan, şerbeti bitmeden, kokusu dinmeden, gözümdeki yaşlar kurumadan daha babamın, “Bir çorba kaynatıver kardeşlerin acıktı,” dediği o vakit kaybettim. Bir daha da arayıp bulmak gelmedi aklıma.
Oysa yol, her zaman önce insanın içinde başlar. İçinde yürüyemeyen, dışarıda hiçbir yere varamaz.
Reklam