Yeri gelince rahatınızın bozulması, canınızın yanması gerekir. On ikinci yüzyılda yaşamız Mevlana, “Yaranız içinize ışığın girdiği yerdir.”, der. “Unut selameti. Yaşa yaşamaktan korktuğun yerde.”
“… o kum fırtınası bittiğinde, nasıl olup da onun içinden geçebildiğini, nasıl hayatta kalabildiğini anlamayacaksın. Hayır, o fırtına gerçekten bitti mi bunun bile farkına varamayacaksın. Yalnız, tek şeyden emin olacaksın. O fırtınanın içinden geçtikten sonra, fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık, aynı kişi olmayacaksın. Evet, işte kum fırtınasının anlamı bu.”
-Haruki Murakami, Sahilde Kafka-