İlaçlar -tıpkı izlediğimiz binlerce reklamın kafamıza kazıdığı gibi- tüketerek her şeyin üstesinden gelebileceğimiz fikrini aşılar. (…)
Bizi delirtse de normal olmamızı bekleyen bir toplumda, Michel Foucault’nun sevdiği ifadeyle herkesin salıverip “mantıksız” hissetmesi hoş görülür böylece.
İnsanın sevdiğine sahip olma tutkusu aşkın kendisinden ağır basmaya başladığı an, bu aşk değildir artık. Aşk yaşamdan güçlü olamaz, özgürlükten yoksun olarak da varlığını sürdüremez.