Mehmet sef

Mehmet sef
Kalbin yönünü kaybetmemek için okuyorum. Bazı kitaplar okunmaz, insanı kendine okutur.
Cannes, Fransa
6 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Geç anladım...
Gittikten çok sonra anladım… Bazı insanlar sadece sevmez, her şeye rağmen orada kalabilmek için kendinden verir. Senin bana olan tahammülün, benim hak ettiğimden çok daha fazlasıymış. Beni sevdiğini biliyordum… ama beni bu kadar “taşıdığını” yeni anladım.
Reklam
Bazı geceler vardır… uyuyamazsın. Çünkü kalbin hâlâ birine uyanıktır… ve aklın, onu susturamaz.
Hâlâ o saatteyim
Bizim hikâyemiz kimseye anlatılacak gibi değildi Lale… Zaten anlatsam da kimse anlamazdı. Birlikteyken bile eksiktik, ayrıyken bile birbirimizden çıkamadık. Ne doğru zamanda geldik, ne de doğru şekilde gidebildik. Sen hep biraz fazlaydın… ben hep biraz eksik. Ve insan en çok da, yetişemediği güzelliğin içinde kayboluyor. Şimdi saate bakıyorum bazen… gülmem gerekirken içim sıkışıyor. Çünkü akrep yelkovanı geçerken sanki bir şey fısıldıyor: ‘Mehmet’i Lale geçiyor… Ve ben o an anlıyorum; bu sadece bir saat değil. Bu, benim sana hep bir adım geç kalışım. Ben senden vazgeçmedim Lale… ama sana yetemedim. Belki de en çok bu yakıyor. Çünkü bazı insanlar unutulmaz… bazı anlar geçmez… ve bazı duygular,
2×2’nin 4 ettiğini keşfeden bir çocuğun mutluluğu bile beni mutlu ediyor… Ama bu yalan dünyada, 2×2’nin 5 ettiğini savunanları gördükçe içime bir ağırlık çöküyor. Çünkü mesele cehalet değil… Mesele, gerçeği bilip yine de eğip bükmek. Ve en acısı… bunun farkında bile olmamak. İşte bu beni üzüyor.
İnsan mutlu olmak istemez… alıştığı acıyı kaybetmekten korkar.
Reklam