Bir zaman sonra ellerimi açtığımda Allah’a söyleyecek hiçbir şeyim olmadığını fark ettim. Bekledim, kendimi zorladım ama tek kelime alamadım ağzımdan. O zaten hiçbir zaman karşılık vermiyordu. Böylece susmuş olduk.
Allah’ı biraz daha şefkatli hayal edebilmek isterdim. Bu derece öfke dolu olması doğrusu bana biraz abartılı geliyordu. Hem yaratıp hem bu kadar kızmasını hiçbir şeyle açıklayamıyordum. Ayrıca kadınlara karşı anlayamadığım türden ekstra bir öfkesi vardı.