Mutluluk canavarlarının sıklıkla yaşadığı bir durum var, ismi mutluluk stresi. Bu durum kendini mutlu etmesi muhtemel sonsuz sayıda aktiviteye yetişememenin yarattığı stresle gösterir. Nefes almaksızın mutluluk peşinde koşarken mutsuz olmaktır özetle.
Mutsuzluktan kaçmanın bizi mutluluğa götüreceğini sanırken mutlusuzluğun ağına düşüyoruz. Oysaki hem mutluluk hem mutsuzluk aynı eylemin, aynı durumun sonucu.
Mutsuz hissettiğimizde onunla baş etmeye çalışmak yerine hemen kaçmaya yelteniriz. Olumsuz duygudan kurtulmak için haz peşine düşer, o haz nesnesine ulaşamadığımız anda da “mutlusuzluk” virüsüne yakalanırız. Yani kaçmaya çalıştığımız değersizlik hissi, kendine acıma, nefret, kıskançlık, öfke duygularını mutlusuzluğa döndürmüş oluruz.