Maggie
@Maggie
462 okur puanı
Mayıs 2016 tarihinde katıldı
"Senin yardımına ihtiyacım yo..."
"Kahretsin," diye tısladı Christopher. "Bana ihtiyacın olmadığını söyleme."
Freya dönüp onun gözlerine baktı. Sakin ifadesinin aksine yanakları kızarmış ve gözleri kısılmıştı. "Bu seni neden bu kadar rahatsız ediyor? Neden sana ihtiyaç duymam gerek?"
"Çünkü," derken Christopher aklındakileri başka şekikde söylemenin bir yolunu aradı ama sonra pes edip gerçeği dillendirdi. "Çünlü benim sana ihtiyacım var. Çünkü sen de bana ihtiyaç duymazsan aramızdaki şey bir hiç demektir. Çünkü ihtiyaç, aşkın en önemli parçasıdır ve o olmadan başka şeyler olmaz."
Reklam
"Beni öpmenin, tanımakla aynı şey olduğunu mu düşünüyorsun?" diye fısıldadı genç kadın. "Ya dileklerim, korkularım, hayallerim ne olacak? Benim hakkımda gerçek olan hiçbir şey bilmiyorsun Harlowe. Seninle sırf toplumsal gelenekler yüzünden evleneceğimi düşünmen de bunun kanıtı."
"Eee?" dedi kardeşi.
"Eee ne?" diye mırıldandı Messalina. Önündeki sahneyi izlemeye dönmüştü.
Lucretia abartılı bir içi geçirdi. "İkisi belirli bir amaçla mı kaçtılar sence?"
"Hayır." Messalina ayağa kalktı.
"Nereye gidiyorsun?" diye tıslayan Lucretia tabağını elinden bırakmadan onun peşine düştü.
"Dışarı," dedi Messalina.
"Neden?"
"Çünkü çoktan evi aradılar."
"Ah, bu çok mantıklı." diye karşılık verdi kardeşi, ağzı kek dolu olduğu halde.
"Ben bir daha doğru olanı yapmaktan kaçınmayacağıma dair bu yüzüğün üzerine yemin etmiştim. Şu anda bana göre doğru olan şey, senin yanında kalmak ve seni koruyup rahat ettirmek. Ama senin istediğin bu değil." Acı acı güldü. "İhtiyacın olan bu olmayabilir."
"Kester," diye fısıldadı genç kadın.
"Şu anda seni düşünüyorum. Senin dilediğini yapacak,kararı sana bırakacağım. Ama kararını vermeye çalıştığın bu süreçte, benim olmadığını bile bile karşıdan seni izleyen biri olarak burada bir gün daha kalamam." Eğilip onu hafifçe öptü. "Bu sebeple, şimdi yeminimi çiğniyorum. Seni seviyorum, Freya. Bu dünyadaki her şeyden daha fazla seviyorum. İşte bu yüzden gidiyorum."
"İyi misin sen?" diye sordu Harlowe boğuk bir sesle.
"Evet," Freya kafa salladı. "Evet, teşekkürler."
Dük bir kahkaha attı. "Bir şey değil. Gerçekten de yere atlamayı mı düşünüyordun?"
Freya onun yüzüne görünebilmek için gövdesini hafifçe döndürdü. Adam sanki onun beklenmedik bir şey yaptığını düşünürmüş gibi tuhaf bir ifade takınmıştı. "Evet. Ürkmüş bir atın üstünde olsan sen ne yapardın?"
"Onu kontrol altına alana dek dizlerimi gövdesine bastırırdım."
Freya bir kolunu kaldırdı. "Peki ata yan bindiğin için iki dizin de tek tarafa bakıyorsa ve bu yüzden düşmek üzereysen?"
Harlowe ona bakıp kaşlarını çattı. "Atlardım."
"Kesinlikle."
"Benden üstün olan mantığına şapka çıkartıyorum." dedi Harlowe.
Reklam