"Eğer sadece zevk ve acı varsa. Her şey sadece onlardan ibaretse tek bir çözüm kalıyor geriye: acıdan da zevk almak. Böylece hayat sedece zevk olacak."
Acı, insanın hayat tarlasında biçtiği buğdaylardan pişirdiği ekmekti. Dolayısıyla sabah kahvaltısı kadar kaçınılmazdı.
Piçlerle sevişmek, ancak asla onlara aşık olmamak gerekir. Ancak ne yazık ki kadınlar bu gerçeği çok geç kabullenir.
Belki de en korkunç şiddet buydu: insan kaçarken başkasının, dururken kendi kanında boğulur. İnsanın kendine biçtiği cezadan daha acı dolu olanı yoktur.