Reklam
Akrablarımın birer birer öldüğünü gördükçe, beni en çok, "hatırlıyor musun" diye sorabileceğim kimsenin kalmayacağı gün korkutuyor.
Gözlüğünü aldım ve taktım, ne gördüğünü anlamak istedim. Ve dünyaya senin açından baktım.
Senin gözlüğünden hakikat daha az düşmanca, dünya daha pembe, daha tatlı, insanlar gülümsüyor.
Bu sene çok az kişi bana iyi yıllar ya da mutlu Noeller diledi.
Çok tuhaf, insanlar büyük bir mutsuzluk yaşayanlara mutluluktan bahsedemiyor.
Anlamıyorum. Aslında tam da büyük bir mutsuzluk halinde mutluluk dileklerine ihtiyaç vardır, hakihazırda mutlu olanların ihtiyacı yoktur. Mutsuz olduğunda, sanki herkes öyle kalmanızı diliyor. Sonsuza kadar.
Reklam