miray dağdelen

Ben böyleyimdir albayım: Önce, akıl almaz bir tutukluk gelir üstüme; daha yaşamadan, büyük bir yorgunluk çöker.
Sayfa 30·Kitabı okuyor
Reklam
Ne bileyim işte albayım, karınca gibi, insan da öteberi taşımasını seviyor yuvasına; ilk geldiğim günlerde elbette daha az eşya vardı odamda.
Sayfa 30·Kitabı okuyor
Hikmet! Sana, köpek diyeceğim neredeyse. Hav hav albayım.
Sayfa 27·Kitabı okuyor
Kamyon biraz uzakta durmuştu evden. Şoför, daha ileri gidemem bu bozuk yolda beyim, demişti. Bense çok ileri gitmiştim albayım. Evlenmeye karar vermiştim.
Sayfa 26·Kitabı okuyor
İnsan yer yatağından kolunu uzattı mı hemen halıyla karşılaşır albayım.
Sayfa 24·Kitabı okuyor
Reklam