Şimdi artık tabiat ruhani bir sessizlik içindedir, insanın yaratıcı düşüncesi hızlanır, şiir dünyası zenginleşir, gönülde sevgiler daha ateşli, dertler daha acı olur. Kötü ruhlarda günahkar düşünceler daha çabuk gelişir.
(Oblomovka ise bu saatte derin bir uykuya gömülür)
Hayatındaki olaylar küçüldükçe küçülmüştü. Ama Oblomov bu küçük işlerin de hakkından gelemiyordu. Birinden ötekine geçemiyor, dalgalar gibi ondan buna, bundan ona gidip geliyordu. Onlara ne iradesiyle karşı koyabiliyor, ne de aklıyla bir yol açabiliyordu.
Her gün yan yana, baş başa oturmak kolay iş değildir. Birbirinin iyi yanlarından zevk alıp kusurlarına kızmamak için büyük bir yaşama deneyi, akıl olgunluğu ve insan sevgisi gereklidir.