Dışımız Fatih'te rengarenk boyalı evler, içimiz cehennem yangınları.
Bir yangın ki alevleri karanlıklar doğuruyor.
Reklam
İçimin yangınları sönünce
Küllerinden hiçbir şey doğmayacak
Rüzgar alıp götürecek
Daha da savrulacağım
Her bir parçam ayrı bir bilinmezliğe uçacak..
Her gün biraz daha kaybettim özgürlüğümü
Bir duvarı yıkmam gerekiyordu sadece
Şimdi altı cihet katman katman duvarlar
Sızan ışıklar kayboluyor yavaş yavaş
Karanlık çöküyor yüreğime
Bir savaşı kaybetme noktasında
Sona geldiğini görür gibi
Son çare arayışları
Son çırpınışlar
Ve son haykırışlar!
Görüyor musun ne demektir
Cayır cayır yanmak?
Duyuyor musun çıtırtıları?
Her neredeyse bu ben
Saç tellerimde mi yoksa parmak uçlarımda mı
Gözüm kapanınca gördüğüm mü
Yahut göğsümde sıkışan mı bilmem
O ben,
Etiyle kemiğiyle
Elde kalmış sığ bilinci
Ezilmiş duygularıyla
Yanıyor cayır cayır!
Sosyo-kültürel baskılar
Akıl tutulmaları
Çocuksu eylemler
Ve mekanik konuşmalar
Bu yanmayı perdeleyen duvarlarım.
Reklam