Aç gözlerini!
Kiyamet kiyam olsun!
Ölmek dediğin dirilmeye eş değil mi?
Kiyam uyanmaksa son dediğin o fazladan iki harf mi yani?!
Ah o iki harf!
Ah o yaramaz küçüldükce büyüyen et!
Ruhum Yaradaninsa sen al etimi, etine şifa et!
Yeter ki uyan bu kan uykulardan..
Uyan ki Yaradana şahitlik et!
Sevmedim bu denizi, tuzu...
Derimi kavurdu geçti.
Sevmedim bu karanliği ...
Gözümün ferini ald gitti.
Sevmedim ben gitmeleri sende.
Sevmedim kaybetmeyi ben sevmedim bu vedayi .
Canimdan öte can yanibaşimdayken, aç gözlerini ziyadir göreceğin.
Kamaştirir ama geçer.
Kisacik bir bebek çiğliğidir şimdi hayat.
E kolaymi başlamanin yükü bu ufacik omuza konmuş heyhat!
O omuz ben olurum istersen,
Istersen yaren, istersen yoldaş.
Bak ettik mi sana ikbaşli dev.
Şimdi bir omuzu iki baş.
Gölgesi serin, kökleri derinmi derin bir ağac oluğunun,
O günlerin hatirina beraber gidelim.
Küçücük elimin avucunda kaybolduğu uykumun olmadiği o zamana...