Mahmut Karakuş
@Mahmudii
Şu anda okuduğu kitap
Bazen aynanın önüne geçerim; dudaklarımı parmaklarımla gerip yüzümü buruştururum, yaşamın canıma okuyacağı zaman neye benzeyeceğimi düşlemeye çalışırım.
395.jpg){kind=small}
Ama sonra bir şey demedi. Bu iş orada bitti. İnsanlar çok ucuz oluyor. Benimle konuştu, gönlümü aldı, tatlı tatlı güldü, sonra da göğüs geçirip gitti.
Öylesine mutluydum ki ölmek istiyordum, çünkü mutluluğu, yanıbaşınızdayken yakalamak gerekir.
çünkü mutluluk özellikle yokluğuyla tanınan bir merettir.
Bana hep garip gelen, gözyaşların doğmadan önce programlanmış olmasıdır. Bu demektir ki ağlayacağımız önceden saptanmış. Bunu hiç düşündünüz mü? Kendine saygısı olan hiçbir yaratıcı yapmaz bunu.