Özlem Karakurt

Özlem Karakurt
@Mahmut_ozlem30
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ 16 Mart Masalı Sen benim yazıldıkça çiçeklenen mısralarımsın
Arkadaşlarının kolları arasında ayaklarını sürükleyerek yürüyordu. Geçtiği yerlere kan sızıyordu. Durdurdu arkadaşlarını. Yine o inatçı sesi duyuldu. “Beni bırakın. Grubu ağırlaştırıyorum. Vakit çok az.” Arkadaşları bırakmak istemiyordu. Bu konunu tartışılması gerektiğini söylediler.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O su istiyordu, karşısındaki de aynı şeyi tekrarlıyordu. Sanki Kerbela’da kalmış gibiydi. İçindeki kan süzülünce, insan akan kanın yerine su ile doldurmak istiyor, dedi kendi sesim. Böyle bir bilgiyi nasıl saklamıştım kendimde?
Mermi patlamıştı bile. Kulaklarımı kapattım. Korkup bir kayanın ardına sindim. Bırakın o elinizdeki silahları, oynamayın yaramaz erkek çocukları gibi, dedim. Duyan yok. Kulağımı ve gözlerimi sımsıkı kapattım, başkalarının hayatının içinde. Kulaklarımı ve gözlerimi ürkerek açtığımda ortalık sisten gözükmüyordu. O an elimde beliren el lambasını yakıp etrafa doğrulttum. Yerde kan izi vardı. Takip ettim. Yanına vardım. Yaralanmıştı. Su istiyordu sürekli. “Su yasak! Yaralı arkadaşlar sabaha kadar şu içmeyecek…”
Benim için hazırlanmak, rahat hareket edebilecek tarzda hafif olmak demekti. Bir eylemin kaçınılmaz ilk şartıydı bu… Geriye namluya mermi sürmek kalıyordu ve içten içe gelişebilecek kararsızlıları, korkuları yenmek… Buna rağmen korku, son an’a kadar kalbimin orta yerinde bir nabız gibi atmaya devam ediyordu hep, ta ki gecenin sessiz perdesinde bir gedik açan o ilk mermi patlayana dek…”
Takipteyim. Peşine düştüm. Çocukken babamın peşine düştüğüm gibi. Çamurlu ve karlı günlerde, babamın yerde bıraktığı ayak izlerine sessizce basarak yürüdüğüm gibi. Takıldım peşine. Sessizlik yemini ettiğimden midir nedir, sesim sessizliğe takıldı. Bağırdım avazım çıktığı kadar ama duymadı beni hiç. ...