Aslı Suakan

Sürüklendiğim mistik ortamda birden Mevlana geldi aklıma, hatırladığım kadarıyla şöyle diyordu : Bir yer var İyiliğin ve kötülüğün ötesinde Seninle orada buluşacağız
Reklam
Daha üzüm asması yaratılmadan sarhoş olanım ben/ Sen doğmadan önce aşkınla berduş olanım ben
Çarşıda , okulda, kadim Süryani , Müslüman ,Yahudi,Mecusi,Zerdüşti ,herkesin ahbaplık ettiği, birbirinin kutsal günlerini kutladığı şölen günleri... Ama şimdi iyice kapanmış, sertleşmiş öfkeli bir İslam'ın gölgesi altında kararan bir şehir
Bir kaç yıl önce okuduğum , adı galiba Mutluluk olan bir romanda denildiği gibi , biz, bu ülkenin okuryazarları , boşluğa düşen bir trapezci gibiydik. Doğu askısını bırakmış, Batı askısını da yakalayamadan aşağı düşmüştük.
Dedemin öğrettiği çok eski bir Arap şiiri geliyor aklıma: Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir. İnsanların fazla gülmediği , kadınlarla çocukların evin erkeklerinin yanında yüksek sesle konuşamadığı; dede , baba eve geldiği zaman Arap şarkıları çalan radyonun kapatıldığı , alelacele yenilen yemek sırasında kimsenin konuşmadığı , neşesiz ve tatsız bir hayata çok uyan bir şiir bu
Reklam