Ben, Yûsuf, sınanmış bir kalbin sahibiyim
şöyle buyur, bu kalp senin efendim
şimdi ben, Yûsuf, tut ki Mısr’a azizim, efendiyim
boynumdaki künyede hâlâ vasfım yazılı: Züleyha’ya köleyim...
“Ey Yûsuf’un tanrısı, dedi Züleyha.
Hissediyorum ki bana Yûsuf kadar yakınsın
Bana kalbim kadar yakınsın
Bana benim kadar yakınsın, yok, dedi Züleyha, bana benden daha yakınsın. Sen benim kalbimdesin. Yok yok, dedi Züleyha, Rabbim sen benim kalbimde değilsin sen benim kalbimsin..”
“Yağmurdan sonra açan güneş Züleyha Yusuf’un gözleri, güneşten sonra yağan yağmur, yine Yusuf’un gözleri
Yusuf’un gözleri zindan nedir bilmeyen Züleyha’nın zindanı, Yusuf’un gözleri Züleyha’nın zindanında gün başlangıcı
bir derinkuyu Yusuf’un gözleri, evvel Yusuf’un gözleri âhir Yusuf’un gözleri...”