“Her şey fanidir; bâkî olan yalnızca Allah’tır. Evvel gelip geçenlerde, bize ibret alacak şey çoktur!
Büyük küçük hep göçüp gidiyor ve giden geri gelmiyor. Kat’î bildim ki herkese olan size ve bana da olacaktır.”
Kalbin yaratılışının icâbı Allah Teâlâ’yı bilmek ve onun cemalini görmektir. Onda bunun zıttı olan görmemezlik yerleşince sonsuz acılar meydana gelir. Eğer insan kalbi günah ilettiyle hasta olmasaydı, ölümden önce de bu görmemezliğin acısını çekerdi: Niteli. uyuşmuş el ve ayak ateşin acısından haberdar olmaz. Uyuşukluk zail olduğu zaman kendini ateşin içinde bulur ve bu sebeple büyük azaba düşer. Bunun gibi insanoğlu da dünyada uyuşmuş durumdadır.