“Çok özel bir koku.Olsa olsa ilahi vahyin kokusu..Belki de vahiy yoluyla peygambere geçen ulûhiyetin kokusu. Devletler, teşkilatlar, şehirler hep birbirine bu nübüvvet kokusuyla bağlandılar. Musa’nın kavmi kendilerini ‘Allah’ı seçkinleri’, İsa’nın kavmi de ‘Göğün oğulları’ ilan ederek bozuncaya kadar…
Koku bozulunca Âdem’in çocukları birbirlerini ezmeye başladılar. Gerisi zulüm, acı, üzüntü…”