kdr
@Mahur
“Dedim, deniz de bendim, düşleyen de denizi
Ve sabah olur olmaz üstünde derinliğimin
Bir gülümseme gibi bulacağım kendimi…”
Büyüklere, “Pembe kiremitli, pencerelerinde sardunyalar ve damında güvercinler olan bir ev gördüm.” deyin, o evi asla gözlerinin önüne getiremezler. Ama “Yüz bin liralık bir ev gördüm deyin.” hemen, “Ne güzel!” diye haykırırlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Acılarımın ciddiye alınmasını isterim.
Büyükler kendi başlarına hiçbir şeyi anlayamıyor, zavallı çocuklar da onlara bıkmadan usanmadan açıklama yapmaktan yorgun düşüyor.
Çünkü büyüklere her şeyi uzun uzun açıklamazsanız anlamazlar.
“Şu sözlere inanmadığımı baştan ifade edeyim. İyiler kazanacak. Haklı olanlar için adalet gerçekleşecek. Hesap sorulur. Devran dönecek...
Bütün bunları eşyanın tabiatı gereği sayan, tarihin öyle ya da böyle bir yöne doğru gideceğini sananlar ancak “ilahi adalet” kavramıyla açıklanabilir. Ve kerelerce gördüğümüz üzere ilahi adalet diye bir şey yok. İnsanlar, insanların kurduğu düzen ve dünya var. [En azından, ilahi olanı, insanların bu türden pis işlerine karıştırmamak gerek.] Et dönerin bile kendi başına denemediği bir dünyada devran denen devasa felek çemberinin kendi kendine dönen bir şey olduğunu düşünmek çocukça. Devran, döndürünce dönen bişey.”
