Makbule Tokdemir
@MakbuleT
Reklam
Umudun yaşamı güzelleştirdiğini söylerler, yalan. Umut düş kırıklığı yaratmaktan, gereksiz yere acı çekmemizi sağlamaktan başka bir işe yaramaz, insana gereken yalnızca gerçektir: Basit, yalın ve kaba gerçek.
Ahmet Ümit' in bir çok kitabını okudum. Hepsinden faklı bır haz alsamda bu kitabı biraz beklentimi karşılamadı. Ahmet Ümit'in beklenmedik sonlarına alışınca bu kitap beni biraz şaşırttı. Kitabın heycanlı kısmı yarısına gelince başlıyor ve az da olsa sonu tahmin edilebiliyor.
Kitabın baş kahramanı bu defa bir gazeteci ve mesleğinin sorumluluklarından yorulmuş ve kendini alkole verip işten kovulmuş olan karakterimiz beklemediği bir anda üvey kardeşinin karşısına çıkması ile olaylar başlar. Üvey kardeşi içinde bulunduğu topluluktaki herkesi kendine düşman belleyip çok iyi bir planla öldürüp kendini de ölü gösterip kaçmayı hedefler. Dahil olmak istemesede kahramanımızda planın bir parçasıdır ve gazeteci iç güdüleriyle kendini çözümlenemeyen olayların, esrarengiz cinayetlerin ortasında bulur. Araştırmaya başlar ve yaşamını, ailesini, arkadaşlarını etkiler bu durum ve sonuca varmadan işin peşini bırakmaz. Olayları tek tek çözer ve sonunda üvey kardeşi de dahil topluluktaki herkes ölmüştür.
Kahramanımızın söylediği gibi: "Zaten kaybetmeyi öğrenmekten başka neydi ki yaşam?"
Keyifli okumalar...
Reklam