Welat Malgir
@MalgirWelat
“Kent, insanların yaya olarak yürüdükleri, obje yığınlarının önünde ve içinde buluştukları, faaliyetlerinin sonuçlarını göremeyecek şekilde çaprazlama temas kurdukları, öngörülmeyen durumlar meydana getircek şekilde kendi durumlarını karmaşık hale getirdikleri yerdir. “
Mutluluk bilgisizliktedir. Bir adam vardı, bu adam evlendikten sonra karısına bir kutusu elmas aldı. Elmaslar sahteydi. Adam, karısına verdiği elmasların pek değerli olduğuna inandırmıştı. Kadıncağız çok mutluydu. Bu değersiz cam parçalarına bakarken, gözleri doluyor, elleri titriyordu.Bilgisizliğin verdiği bu mutluluğu, hangi bilim verebilir? Ya da bu elmasların sahteliğini bilmeyenin mutluluğuyla, bu elmasların gerceğini boynuna takanın mutluluğu arasında ne fark vardır?
Şu düşündürücü cağımızda, daha da düşündürcü olan, bizim hala düşünmüyor olduğumuzdur.
