insanoğlu ne garip. en güçlü, en dayanıklı, en sağlam sandığın insanın dahi dokununca acıyan, katlanamadığı bir noktası var. bu nedenle sanırım güçlülük kusurlarını en iyi şekilde saklayabilmek, ya da hem kendine hem başkasına unutturabilmek biraz da.