Manolya
@Manolisa
lisans
21 Nisan 2000
139 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.
Hoş tutulan bir oyunca olmak, onlara insan olmaktan daha kolay ve cazip geliyordu.
Bu ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu...
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senerlerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
Bana bakmadığına emin olduğum o gözlere saatlerce dalmak arzusu gitgide artmakta idi.