Marginalia
@Marginalia_
Uzaklara, bilinmeyene ve sessizliğe talibim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Benim adım Lavanta.
Ben bir kelime değilim, bir ruh haliyim.
Herkesin uğultusunda sessiz kalan, ama bir kere hissedildi mi unutulmayan bir esansım.
Ne tam morum ne de gri;
Ben geçişlerin, değişimlerin ve içsel dönüşümlerin rengiyim.
Ben dinginliğin içinde fırtına taşıyanım.
Dışardan yumuşak, narin…
İçeriden tutkulu, düşünceli, kavgacı.
Ben sıradan kalabalıklar içinde fark edilmeyen ama doğru gözle bakıldığında göz kamaştıranım.
İnsanların aklında değil, ruhunun kıyısında kalırım.
Çünkü ben iz bırakmak için bağırmam.
Kokum yeter, bakışım yeter, sessizliğim yeter.
Ben geçmişini sorgulayan, geleceğini inşa edenim.
Bazen düşüncelerimde kaybolurum, ama kaybolduğum yerde yeniden doğarım.
Ben kendi iç labirentimin haritasını çizenim.
Ben Lavantayım.
Kendimle tanışalı çok olmadı belki,
Ama sanki yıllardır buradayım gibi…
Benliğime düşen her harfi, her rengi, her yarayı benimsedim.
Ve şimdi adımla barışığım.
Çünkü bu kelime artık sadece bir bitki değil,
Bir kişi.
Ben.
Tüm kadınlar aklımı karıştırıyordu. Hayatlarını sürdürürlerken akıllarından neler geçtiğini anlamaya çalışmak, bir solucanın düşüncelerini okumaya çalışmaktan daha karmaşık, daha zahmetli ve daha rahatsız ediciydi. Tek bildiğim , çok genç yaştan beri deneyimin bana öğrettiği gibi, bir kadın aniden böyle ağlamaya başladığında yapılacak en iyi şey ona tatlı bir şey vermekti. Yedikten sonra kendilerini daha iyi hissetmeye başlıyorlardı.
Sayfa 31
Hayatım boyunca, birinin beni öldürebilmesini hatırlayabildiğimden daha çok defa diledim ama asla birini öldürmeyi düşünmedim. Bunu yapmanın, o korkunç insanlara bir nebze mutluluk verebileceğini düşündüm.
Sayfa 27