Maria Puder
@Mariarf
Ben dünyaya yalnız kalmak için gelmiş bir insanım.
Bu korkunç saatlerde her zaman, her şeyim olan seninle konuşmazsam, başka kiminle konuşabilirim ki?
Bekledim , çaresiz kalmış bir kadın gibi bekledim. Ama sen beni aramadın, bana tek bir satır bile yazmadın...
Senin için bir hiç olduğumu, benimle ilgili bir hatıranın,azıcık da olsa, seni hiçbir zaman etkilemediğini bilseydim eğer, nasıl nefes alabilirdim ki! Ve senin bakışlarından anlıyordum: ruhunda ufacık da olsa bir iz bırakmadığımı, hayatından benimkine, bir örümcek ağı kadar incecik de olsa, hiçbir hatıranın uzanmadığını gösteren bu uyanış, gerçeklik uçurumuna ilk yuvarlanışımdı, kaderime ilişkin ilk farkındalığımdı.