İnsanlar
kendi varoluşlarına ve acılarına, eskiden hiç olmadığı kadar, tek
başlarına, zamanın ve evrenin uçsuz bucaksız arenasında bir yer
bulmaya çalışıyorlar.
Seyra herî xweş bû navê te,
Bi bablisokek belawela bû porên reş li ser te.
Wek meyê bû her rojên temenê te / min her rojên te vedixwar.
Bi Evdalê Zeynikê, Mem û Siyabend re.
Dizanim tu ji wek min û derî sûcdar e ,
Bêdengiya firtonê bû hembêza te, ez jî dareke xeşîm.
Yıldız Çakar
Ta ku destê min bigîhîje te.
Bêsînor bû sînorên êşa dilê te,
li wir parçeyek ji te digerim,
da ku dilê xwe pîne bikim!
Li ber derî bûm û ez evînbûm,
Li ber te sekinandîbûm.
De bibêje!
Ji çi ditirsî?