Olayların kendisi duygusal ihmale sebep olmaz. Sally’nin annesi, kendi üzüntüsüyle baş ederken çocuklarının ihtiyaçlarına duygusal olarak uyum sağlama yeteneğine sahip olsaydı, işler çok farklı olabilirdi.
Cenazeden sonra, hayat devam ediyor. Hayat bir şey olmamış gibi devam ediyor. Hiç kimse Sally’nin babasından bahsetmiyor. Sanki babaları hiç var olmamış gibi. Fakat ailenin hayatı sert bir şekilde değişiyor.
Empati duygusu olmayan bir ebeveyn, zayıf ışık altında, soğuk aletlerle ameliyat yapan bir cerraha benzer. Sonuçlar büyük bir ihtimalle yaralara yol açar.