Ona göre
insanlardan uzak o!duğumuz zaman, kusurlarıni, çekilmiş taraflarını unutur, hayatimiza çok değerli, vazgeçilmez bir şeyler kattıklarını anlarız. Öyle bir şey ki hergün çok yakından kaynaştığımız için farkına varmayiz.
«tuz gibi,» diyordu, <<her gün tuz yuttuğumuzun farkında
bile değilizdir. Ama yemeklerimizden tuzu kaldırırsak,
süphesiz ölürüz.»
«Belki Philippe uzakta, hayatının tuzu olduğumu anlarsa» diye düşünüyordum.