Maruf
@Maruf_
"Bilgi, paylaşıldıkça çoğalır; sevgi de verildikçe artar " (Mevlânâ)
" Bilgiyi saklamak cimriliktir; paylaşmak erdemdir " (Sokrates)
Şu anda okuduğu kitap
İçimizdeki boşluk (2)
Mükemmelliyetçilik
Anne-babaları bu insanları onların başarısı oranında sevmiş ve takdir etmiş oldukları için yaptıklarını en mükemmel şekilde yapmak ve herkesten daha başarılı olmak için çırpınırlar. Hiçbir zaman tatmin olmazlar; her şeyde mutlaka bir kusur bulurlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimizdeki boşluk (1)
Sürekli ve tutarlı olumsuz karakter özellikleri, küçükken utanca boğulma ile yaratılan iç boşluğu belirli tür davranışlarla doldurma çabasından ileri gelir. Olumsuz karakter özelliklerinin belli başlıları şunlardır:
.
.
Dokunulma, güven, düzen, sosyalleşme, uyarılma ve kendini değerli görme çocuğun temel gereksinmeleridir; bunlar karşılanmazsa çocuk kendinde bir eksiklik olduğunu düşünür ve kendi öz varlığından utanç duymaya başlar. Gereksinimleri karşılanmayan çocuk terk edilmiş çocuktur.
Utanç duygusu o kadar kuvvetli bir duygudur ki çocuk bu duyguyu her yaşayışında farkında olmadan belleğine kaydeder. Utanç duygusunun en önemli kaynağı aile içindeki kişilerdir; ne var ki aile utanç duygusunun tek kaynağı değildir. Okul çevresi, arkadaş grubu, içinde büyüdüğü kasaba ya da mahalle ortama ve genel olarak tüm toplumun kültürü çocuğun utanç duygusunun kaynağı olabilir.
Yetişkin Çocuk (2)
Yetişkin çocuğun içinde, kendinin de bilmediği doldurulamayacak bir boşluk vardır. Bu boşluk kendini şöyle belirtir: Kişi mutsuzdur ve mutsuzluğunun kaynağını dışarıda bir "nesne" , "olay" ya da "kişi"de bulur. Örneğin mutsuz olan kişi, " Bir arabam olsa" ( nesne), " Uludağ'da kayak yapabilsem" (olay), ya da "Ayten beni sevse" (kişi) "ne kadar mutlu olurum" diye düşünür.