Kardır yağan üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanllık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala, dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze inceden
Sesin nerde kaldı, her günkü sesin,
Unutulmuş güzel şarkılar için
Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan
Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan
Sesin nerde kaldı? Kar içindesin!
Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam!
Uyandırmayın beni uyanamam.
Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına,
Allah aşkına, gök, deniz aşkına
Yağsın kar üstümüze buram buram
Buğulandıkça yüzü her aynanın
Beyaz dokusunda bu saf rüyanın
Göğe uzanır -tek, tenha- bir kamış
Sırf unutmak için, unutmak ey kış!
Büyük yalnızlığını dünyanın.
Ahmet Muhip Dıranas
İç ısıtan bir film izledim, ayrılıklar, hayal kırıklıkları, denemeler, başarısızlıklar ama hepsi sonunda bizi olması gereken kişi yaparken olmamız gereken yere götürür. Pişman olmayacak şekilde hayatı yaşamak, insanlarla bağ kurmak, ilişkileri sınırlamamak ve halkalarımızı dar tutmamak gerek, her zaman başka şeylerin de sığabileceği bir yer bırakmak hayatımızda, kalbimizde, umudumuzda....Aslında zorluklar sınırlarımızı zorlarken bir yandan da alanımızı genişletiyor...Daha fazlasını alabilecek daha vazlasını deneyebilecek hale getiriyor bizi hayatın...
The secret to long lasting friendships and any relationship is being able to laugh with them on the same thing. If you have that you ain’t gonna be alone?!
Bugünlerde beraberinde gösterişli unvanlar getirmeyen neredeyse her şeyi çekilmez bulan kulakların ne kadar şımartılmış olduğuna daha da çok şaşırıyorum.
Information pornography we call it in the social sciences. the overload of everything, hyperreal world. How much we need to consume of words, of goods, of materials to feel satisfied, to feel understood, to feel home and safe and fulfilled simply. There comes times when I feel like literally hiding in my shell, in a bootle. But I heard in a podcast today that regardless I should do me, I should keep chasing my dreams and keep the momentum. Sometimes hopes slips away from under my sleeves and I feel lost and vulnerable, face to face with reality of myself and the world...I feel that Im taking too much in and never find a way to expand and transform and exchange...