İnsan ne garip, söz konusu başka biri olunca kendi doyabileceğinden çok daha az bir parayla doyabileceğini düşünür. Bir fakirin günlük yemej ihtiyacı kendisinin bir öğününden bile azdır. Kendisi için ölçü karnını patlatacak kadar yemek olurken, başkaları bunun beşte biriyle iki öğün doyabilir hesabı işler.