merhaba sevgilim.
sana bu satırları gecenin belaltına düşen
yakın bir mesafenin utangaç sesinden
uzağa olan aşkını
ben kafka'nın milena'ya olan hüznüyüm diyerek bağıran,
bağırırken
yabancı seslenin loş galerisine keyifsizliğimin
odamdaki puslu aynada
her gün yeni bir efkarlı rüzgarla
yüzüme vuran tokatın,
içinde bir parçamı daha sıkıştıran bu mengene hayatın
kelepçeleri arasına düşüren ağzını,
omuzunu
ve gülüşünü öperek yazıyorum.
telaşlanma iyiyim...