18 Temmuz 2023 de başladığım bu seriyi az önce bitirdim.
Çok uzun bir yolculuk oldu, tamı tamına üç yıl denebilir. Bu üç yılda ben de çok değiştim, çok şey yaşadım, aynı şekilde karakterler de yaşadı. Bu süreçte bazen bir kaçış noktası olarak bazen de başka sebeplerden kendimi bu karakterlerin yanında buldum. Bu sürecin uzunluğu, birlikte değişmeniz karakterlerle ayrı bir bağ kurmanı sağlıyor.
Serinin ilk kitabını okurken sanki asla bitmeyecek gibi geliyordu, kitaplığıma bakıp daha 13 tane koca koca kitap var diyordum. Ama zamanla o kuyruk kısaldı da kısaldı ve bugün sonuna geldim.
Bazen ağlattı bazen heyecanlandırdı bazen sıkıldım ama şu an sona gelmenin verdiği hüzünle karışık mutluyum. Bu serüvene tanık olmak çok özel bir şey bence.
Son kitap biraz imalı bir kapanış yaptı, ben gayet memnun kaldım, bazı eleştirilerim olsa da. Şu an aklıma gelen bazı ölen karakterlerin üzerinden biraz az geçilmiş olması. Siuan mesela, Siuan çok çok önemli bir karakter ve ilk kitaplardan beri yanımızdaydı. Ama en sonda en yakın dostu Moriaine in bile onun ölümü karşısında verdiği tepkiyi göremedik. Failenin babasının hain olduğunu düşündüğü kısımda tepkisiz kalması gibi. Sonlara doğru çok konunun biriktiğini ve çoğunun üzerinden hızlıca geçildiğini hissettim zaman zaman. Kurt düşündeki Katil e daha az zaman verilebilirdi bence.
Tabii genel olarak çok sevdiğim bir kitap oldu. Sanırım sonda Rand deseni değiştirme gücü gibi bir şey elde etti, yönlendirmeden gerçekliği değiştirebildiğini anladım pipoyu yakmasından. Moridinin bedenine de bu güçle mi geçti orayı tam anlamadım ama iyi bir son diyebilirim.
Daha söyleyecek çok şey var aslında ama şu an karakter karakter inceleme yapmak istemedim pek, seri hakkındaki fikirlerimi taze bir şekilde hatırlamak istiyorum sadece.
Şimdi