Ray Bradbury'den karanlık hikayeler, hikayelerin çoğuda korkudan ziyade daha çok sonbahar, hüzün, özlem ve yalnızlık gibi temalar işlenmiş. Hikayelerin hepsinde de ölümle ilgili anılar ve olaylar var. Yer yer şiirselliğe kaçsalar da çoğu hikâyeler güzeldi. Ray Bradbury özellikle de toplumsal sorunları ele almış. Ben çoğu hikayenin temasını anladığımı söyleyemeyeceğim. Bundan önce Charlie Beaumont'un Tut ki Bir Rüya Gördün adlı eserini okumuştum, o kitabı Sonbahar Ülkesi'nden daha daha çok beğendim.
Kitapla kalın ve Sağlıcakla.
Etraflarında, çocuklara neyi ve nasıl yapmalarını gerektiğini söyleyen o kadar insan var ki, kendi dünyasında bir başına kalabilmek için bir oğlan çocugu yalnızca kafasının içinde bile olsa, bir kumsalda koşmak zorundadır.
Ve sönmekte olan ateşin közlerini bir başına seyreden ben, devlerin ve canavarların dünyasına fırlatılıverdim, hakikatın heyalanına kapıldım, itildim, yuvarlandım ve uçurumun dibine yapıştım!