İbrahim halil bilen
@Masx
124 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Ira Levin’in 1967 tarihli romanı Rosemary’nin Bebeği bir korku hikâyesinin bütün klişeleriyle açılıyor.
Yeni evli genç çift, New York’un göbeğinde ihtişamlı ve gotik bir apartman dairesini kiralamak isterler.
Daire beklenilenden ucuzdur, beklenilenden tuhaftır.
Bütün korku senaryolarının değişmez unsuru olarak o kadar tuhaflığı işitir ve hepsine maruz kalırlar yine de daireyi terketmezler. (Biz olsak çoktan arkamıza bakmadan kaçmıştık.)
Akıcı, sürükleyici, hafiften ürperten ama bir yandan da güldüren hoş bir romandı.
Korku hikayelerini dağlardan ve ıssız şatolardan alıp şehrin ortasına getiren, yan komşumuzdan bile şüpheye düşmemize sebep olacak paranoyakça bir gerilim hikayesiydi.
Güzeldi.
1968 tarihinde de Roman Polanski tarafından aynı isimle beyaz perdeye uyarlanmış.
Ki, film kitaptan daha ünlü aslında.
Kitabın baskısı yok ama filmini izlemek de yeterli keyfi verir diye düşünüyorum.
Filmi tamamen esere sadık kalmış. Filmini izleseniz kitabı okumuş kadar olursunuz.
Reklam
Kitaptan soğumak istemeyen okumasınBilim
Puan vermedi·%91 (432/472 syf.)
Adam 500 sayfalık kitabın her bölümünde sanki birisi bilimin faydalı olmadığını veya dinin ‘daha’ önemli olduğunu söylemiş gibi durmadan öyle değil diye tartışma biçimimde aksini kanıtlamaya ve ikna etmeye çalışmış.
Şahsen benim kitaptan beklentim bu değildi. Bilimin önemli olduğunu ikna etmekten çok bilim üzerinde kafa yormuş kişilerin ufkunu açacak bir şey bekliyordum. Ama genel popüler bilimin yüzeysel bilgilerden daha derine inmemiş ve bu bilgilerde çok dağınık şekilde yazılmış olduğu için kitabı bitirmeye sabrım yetmedi.
Celal Şengör, Carl Sagan’a ne saygısızlık etmiş derken onun yanlısı oldum bu kitapla.
Teşekkürler.
Beklentinizle yanlış kitap seçmişsiniz. Bu kitap içinde bulunduğumuz dünyayı dahi iyi anlatamazdı. Falcılık, Astroloji, Ufo, Uzaylı kaçırmaları daha bunun gibi birçok hurafe inanışları var. Hepimiz bilimin getiridiği çabayı görmezden gelip, sahte inançlara yöneliriz. Sonra neden böyle oldu diye şikayet ederiz. Kesinlikle bu kitap üst düzey bir eser. Eğer bilim üzerine ufkunuzu açacak kitap arıyorsanız, yine aynı yazardan Kozmos eseri var. Stephen Hawking'in Zamanın Kısa Tarihi kitabınıda önerebilirim.
Iyi aksamlar herkese. Dean Koontz uzun süredir merak ettiğim bir yazar. Sonunda bir kitabıyla tanışabildim. Ilk sayfalar biraz durağan geldi açıkçası hep bir şeyler olsun hadi dedim okurken. Ilk yarıdan sonra da açıldıkça açıldı kitap. Özellikle de son 100 sayfası çok heyecanlıydı. Konusuna gelirsem; genç bir ressamımız var Dylan O'Conner. Dylan otistik kardeşi Shep ile birlikte iş için bir seyahate çıkıyor. Yolda konaklamak için bir motele yerleşiyorlar. Motelde ise kendisine garip bir madde enjekte eden gizemli bir doktor çıkıyor ortaya. Olaylar zaten bundan sonra başlıyor. Kitabı genel olarak sevdim.Dean Koontz'un başka tavsiye edilen kesin oku dediğiniz kitabı varsa önerileri bekliyorum.
Dean R.Koontz'un bu kitaplarını okuyabilirsin.
Gecenin Sesi
Çatırtı
Kurbanlar
Gizli Ev
Maske
"Ama ne yapabiliriz ? Ölüm herkese gelir."Edebiyat
Puan vermedi
Ray Bradbury'den karanlık hikayeler, hikayelerin çoğuda korkudan ziyade daha çok sonbahar, hüzün, özlem ve yalnızlık gibi temalar işlenmiş. Hikayelerin hepsinde de ölümle ilgili anılar ve olaylar var. Yer yer şiirselliğe kaçsalar da çoğu hikâyeler güzeldi. Ray Bradbury özellikle de toplumsal sorunları ele almış. Ben çoğu hikayenin temasını anladığımı söyleyemeyeceğim. Bundan önce Charlie Beaumont'un Tut ki Bir Rüya Gördün adlı eserini okumuştum, o kitabı Sonbahar Ülkesi'nden daha daha çok beğendim.
Kitapla kalın ve Sağlıcakla.
Hazır kısa bir inceleme yazmışken, şunu da ekleyeyim. Bu tür hikaye kitaplarında her bir hikaye 40-50 sayfa olsa daha verimli bir eser ortaya çıkar bana göre. Ama her bir hikaya 10 ya da 15 sayfa olunca okuyucu pek olay örgüsüne kafa yoramıyor. Yine de Bradbury'nin kalemine sağlık.