Rosemary'nin Bebeği
Ira LevinYazar:
Ira Levin
Çevirmen:
Ergin Özler
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 28 dk.
Sayfa Sayısı:
228
Basım Tarihi:
Haziran 2021
İlk Yayın Tarihi:
Mart 1971
Yayınevi:
Kitap Kurdu
Orijinal Adı:
Rosemary's Baby
ISBN:
9786056978647
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Ira Levin’in 1967 tarihli romanı Rosemary’nin Bebeği bir korku hikâyesinin bütün klişeleriyle açılıyor.
Yeni evli genç çift, New York’un göbeğinde ihtişamlı ve gotik bir apartman dairesini kiralamak isterler.
Daire beklenilenden ucuzdur, beklenilenden tuhaftır.
Bütün korku senaryolarının değişmez unsuru olarak o kadar tuhaflığı işitir ve hepsine maruz kalırlar yine de daireyi terketmezler. (Biz olsak çoktan arkamıza bakmadan kaçmıştık.)
Akıcı, sürükleyici, hafiften ürperten ama bir yandan da güldüren hoş bir romandı.
Korku hikayelerini dağlardan ve ıssız şatolardan alıp şehrin ortasına getiren, yan komşumuzdan bile şüpheye düşmemize sebep olacak paranoyakça bir gerilim hikayesiydi.
Güzeldi.
1968 tarihinde de Roman Polanski tarafından aynı isimle beyaz perdeye uyarlanmış.
Ki, film kitaptan daha ünlü aslında.
Kitabın baskısı yok ama filmini izlemek de yeterli keyfi verir diye düşünüyorum.
Okumaya başladığınız andan itibaren bir şeyler olacağının farkına varıyorsunuz ama son sayfaya kadar neler olabileceğini tahmin edemiyorsunuz.
Genç bir çift, Rosemary ve Guy hayallerindeki evi bulup taşınıyorlar. Rosemary’nin bebek istemesi, Guy’ın en sonunda hazır olması ve Rosemary’nin hamile kalması ile sıradan bir çiftin hikayesi gibi başlıyor kitap. Her şey planlandığı gibi giderken yavaş yavaş gerilim de ekleniyor hikayeye. Korkunç olmayan ama okurken sizi her satırda geren inanılmaz bir hikaye. Korku klasiklerini seviyorsanız kesinlikle okumalısınız, belki de okumuşsunuzdur bile.
Puanım: 8,5 /101000Kitap
Geçtiğimiz günlerde ruhumu dinlendirmek için verdiğim aradan sonra, beni sayfalarına öyle bir hapsetti ki... Ira Levin’in kült eseri Rosemary’nin Bebeği, kelimenin tam anlamıyla bir solukta bitti. Korku ve psikolojik gerilim edebiyatının neden zamansız bir başyapıt olduğunu bu kitapla bir kez daha anladım.
Eğer kanlı canlı canavarlar, aniden köşeden fırlayan hayaletler bekliyorsanız yanılıyorsunuz. Bu kitap; insanın içine sinsi sinsi işleyen, klostrofobik ve psikolojik tekinsizliğin şaheseri.
Hikaye, New York’ta geçmişi biraz karanlık, devasa bir apartmana taşınan genç bir çifti anlatıyor. Her şey harika giderken Rosemary hamile kalıyor ve o aşırı "meraklı, cana yakın" yaşlı komşularla birlikte hayatı yavaş yavaş bir kabusa dönüyor.
Kitapta beni en çok vuran şey şu oldu: Fiziksel bir şiddet yok ama müthiş bir çaresizlik hissi var. Herkesin Rosemary’ye "Ya hamilesin, hassassın, kuruntu yapıyorsun" diyerek onu deliriyormuş gibi hissettirmesi, o manipülasyon ağı beni bile daralttı. İnsanın en güvende hissetmesi gereken yerde, yani kendi evinde ve kendi bedeninde kapana kısılması fikri gerçekten çok fena.
1960’larda yazılmış olmasına rağmen zerre eskimeyen, temposu hiç düşmeyen bir psikolojik gerilim. Türü sevenler bence kesinlikle şans vermeli.
Şahane Bir Gerilim1000Kitap
Bu kitap çok iyi dostlar. Çok çok iyi. Bu yıl okuduğum en iyi kitaplardan biri.
Rosemary'nin Bebeği, genç bir çiftin hayallerindeki evi bulması ile başlıyor. Şahane bir apartman, yaşlı sevecen komşular, mutlu bir evlilik. Sonrasında Rosemary çocuk diye tutturuyor.(ah be kızım) Bir de bunun üstüne Guy (Rosemary'nin kocası) -her zaman hazır değilim diye erteleyen Guy- bu fikre sıcak bakıyor. Hoooppp sonra bizim kız hamile.
Ama buradan sonra olaylar tuhaflaşmaya, komşular fazla samimi olmaya, her şey Rosemary'nin beklediğinden farklı ilerlemeye başlıyor.
O kadar heyecanlı bir kitap ki inanamazsınız. Tempo hiç düşmüyor. Hele ki sonlara doğru zaten elimden bırakamadım. Kitabı okurken çok hasta olmama rağmen 2 günde bitirdim. İçtiğim Nurofenler, ıhlamurlar, ballar helal olsun sana Rosemary.
Sonunu biraz daha farklı hayal etmiştim ama olsun. "Bir kitap alayım ve şu yaz sıcağında elimden düşürmeden okuyayım" diyorsanız buldunuz.
Not: Hamileler falan okumasın sakın. Ben bile gerim gerim gerildim. Aman diyeyim.
Ah aptal Rosemary... Her şey gözünün önünde oldu bitti, asla uyanmadın olaya. Senin mallığın neye mal oldu bak... Yanımda olsan iki tokat çarpıp kendine getirmek isterdim.
Ah Rosemary üzümlü kekim!Edebiyat
Ira Levin'in aynı zamanda 1968 yılında sinemaya uyarlanan eseri Rosemary'nin Bebeği'ni karmaşık duygular içerisinde bitirdim. Normal bir genç çift hikâyesi şeklinde başladı ve her geçen sayfada gerilim ve merak unsurunu uyandıran yapısıyla soluksuz okumamı sağladı. Finali ise tokat etkisi yarattı. Düşündüm, sorguladım...
Ne diyebilirim ki, ne çektin be Rosemary üzümlü kekim!
Kitapla kalın!
Truman Capote, Stephen King ve Chuck Palahniuk’un övgüyle söz ettiği “Rosemary’nin Bebeği”, Amerikalı yazar Ira Levin’in kaleminden çıkmış, 1960’larda Manhattan’da geçen tekinsiz bir romandır. Hikâye, Viktoryen tarzda; oldukça büyük, geniş mimarisiyle iri bir fili andıran Bramford Apartmanında yaşanan gizemli olayları anlatır.
Her şey, Rosemary ve Guy Woodhouse çiftinin bu apartmanda bulunan 7E numaralı daireye taşınmasıyla başlar. Fakat Bramford Apartmanı’nın karanlık bir geçmişi vardır. Söylentilere göre burada şeytani ayinler, yamyamlık ve çeşitli şüpheli intiharlar yaşanmıştır. Yine de kahramanlarımız, evin bu masalsı ama ürkütücü tarihine inanmak istemez.
Taşındıktan kısa bir süre sonra Rosemary hamile kalır. İlginçtir ki bina sakinlerinden yaşlı bir çift olan Castevetler, Rosemary ve Guy’la yakından ilgilenmeye başlar. Rosemary’ye karşı aşırı ilgili görünen bu çift, yaklaşık 70’lerinde, sevimli bir aile gibi dursa da gerçekte sakladıkları sırlar özellikle Bayan Minnie Castevet’in Rosemary ile didik didik ilgilenmesi sonucu şüphe uyandırır.
Ancak hırslı bir aktör olan Guy, eşini sakinleştirir ve bu aileyle samimi olmalarının normal olduğunu söyler; hatta onları bir canavar gibi düşünmenin yanlış olduğu izlenimini verir.
Rosemary bir gece, etrafında çıplak insanların olduğu ve kendisinin vahşi bir yaratıkla birlikte bulunduğu bir kabus görür. İlk başta bunun sadece bir rüya olduğunu düşünür. Fakat sırtındaki morlukları ve tırnaklarla oluşmuş çizikleri fark ettiğinde, şüphe duymaya başlar.
Yoksa bu gece gerçekten yaşanmış olabilir mi? Bramford sakinleri şeytani bir tarikat mi? Ve istedikleri şey Rosemary'nin karnındaki çocuk olabilir mi?
Romanı film seyreder gibi okuduğumu söylemek isterim. Zaten 1968'de filme alınmış. Ancak henüz filmi izlemedim. Fakat şunu
Stephen KİNG’in Hayran olduğu O Kitap1000Kitap
Rosemary ve kocası Guy Woodhouse yeni kiraladıkları dairede mutlu evliliklerini taçlandırmak istemektedirler. Ne var ki taşındıkları Bramford binasının geçmişi talihsizlikler ve belirsizliklerle doludur. Arkadaşları Hutch’ın uyarılarına kulak asmayan Woodhouse çifti yaşananların tesadüflerden ibaret olduğuna kanaat getirerek daireye yerleşmişlerdir. Yan komşularının evlatlığı Terry’nin birkaç gün sonra trajik ölümüyle işler tuhaf bir hâl almıştır. Üstelik yaşlı çiftin davranışları giderek ilginçleşmektedir. Bromford’da iyi niyetli komşular bulmak ise oldukça zordur. Rosemary bir bebeği olmasını çok isterken kocası o taraflı değildir. Fakat ilerleyen haftalarda Rosemary hamile kalır ve hamileliğin getirdiği yoğun duygusal karmaşalar baş gösterir; bu sırada yakınlarına güvenip güvenemeyeceği konusunda tereddütler yaşamaya başlar.
Rosemary’nin Bebeği’ni okurken gerçekle komplo arasında gelgitler yaşamamıza imkan veren hislerin yoğun baskısına maruz kalırız. Ben çok az kitabın bu kadar sürekliyici olduğunu gördüm. Sadece üç ila dört saat gibi bir sürede okunabilir derecede akıcı ve sade üslubu var. King’in bu kitabı bu kadar övmesinin cidden bir sebebi varmış. Şu ana kadar okuduğum en iyi korku gerilim kitaplarından biriydi. Stephen King dahi kendi yazdıklarından daha üstün bir eser olduğunu kabul ediyor. Bulabilirseniz alın okuyun kesinlikle pişmanlık duymayacaksınız.
Rosemary'nin Bebeği Ira Levin
Rosemary'nin Bebeği Ira Levin
Uzun zamandır bu şekilde kısa sürede bitirdiğim ve elimden bırakamadığım bir kitap olmamıştı. Kitap sonuna kadar o huzursuzluğu, o gerginliği hissettiriyor. Sonu nereye varacak diye diken üstünde okudum.
E-kitap olarak okudum. Aşırı sağlam bir kitaptı. Her şey dozundaydı. Yazıldığı zamanı da düşünürsek hayran olmamak elde değil. Konusu özgün ve sonu da etkileyiciydi. Beğendim. Filmini de izlemeyi düşünüyorum.
Reklam
Yazar Hakkında
Ira LevinYazar · 6 kitap
Ira Levin Amerikalı yazardı.
Levin, Horace Mann Okulu ve New York Üniversitesi'nden mezun oldu; burada felsefe ve İngiliz dili alanlarında eğitim gördü.Üniversiteden sonra eğitim filmleri ve televizyon için senaryolar yazdı.
Levin'in ilk sahnelenen oyunu, Mac Hyman'ın romanından uyarlanan ve Andy Griffith'in kariyerini başlatan, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'ne askere alınan bir taşralı hakkında bir komedi olan " No Time for Sergeants " (Çavuşlar İçin Vakit Yok) oldu. Oyun 1958'de filme çekildi ve Griffith'in uzun süredir rol arkadaşı ve dostu olan Don Knotts da filmde rol aldı. " No Time for Sergeants" genellikle "Gomer Pyle, USMC" nin (Amer Pyle, ABD Deniz Piyadeleri) öncüsü olarak kabul edilir.
Levin'in ilk romanı " A Kiss Before Dying" (Ölmeden Önce Bir Öpücük ) büyük beğeni topladı ve ona 1954 Edgar Ödülü'nü En İyi İlk Roman dalında kazandırdı. ilk olarak 1956'da ve tekrar 1991'de "Ölmeden Önce Bir Öpücük" iki kez filme uyarlandı.
Levin'in en bilinen oyunu, Broadway'de en uzun süre sahnelenen komedi-gerilim oyunu rekorunu elinde tutan ve Levin'e ikinci Edgar Ödülü'nü kazandıran "Ölüm Tuzağı"dır. 1982'de Christopher Reeve ve Michael Caine'in başrollerini paylaştığı bir filme dönüştürüldü. Levin'in en bilinen romanı, Manhattan'ın Yukarı Batı Yakası'nda geçen, modern zaman satanizmi ve okültizmi konu alan bir korku öyküsü olan "Rosemary'nin Bebeği" dir . Mia Farrow ve John Cassavetes'in başrollerini paylaştığı bir filme uyarlandı. Ruth Gordon, performansıyla En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Oscar'ını kazandı. Filmin senaryosunu yazan ve yöneten Roman Polanski, En İyi Senaryo dalında aday gösterildi.
Levin'in diğer romanları da filme uyarlandı, bunlar arasında 1978'de " Brezilya'dan Çocuklar" ; 1975'te ve 2004'te "Stepford Eşleri " yer alıyor. Ira Levin, 1993'te Sliver adlı eseriyle tanındı. Stephen King, Ira Levin'i "gerilim romanlarının İsviçreli saat ustası, bizim yaptıklarımızı eczanelerdeki ucuz saatçiler gibi gösteriyor" diye tanımladı. Chuck Palahniuk ise Levin'in yazılarını "kültürlerin her zaman kullandığı türden halk efsanelerinin zekice, güncellenmiş bir versiyonu" olarak nitelendirdi.
Ira Levin, 12 Kasım 2007'de Manhattan'daki evinde kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Ölümünde yetmiş sekiz yaşındaydı.
