Bir başka yerde, sırlarımızı bilen ve duygu dolu anlarımıza şahit olan kişilere karşı nefret besleriz, diye yazmış. O anda istediğimiz şey anlayış değil, duygularımızın hakimiyetini yeniden ele almaktır.
Galiba mutlu biten bir konuyu çağımız insanına yakıştıramıyorlar. Böyle bir sonu, alelade, yavan görüyor; çarpıcı, düşündürücü ve sanatsal bulmuyorlar. Belki de bin bir sebeple mutsuz yaşayan insanları, bu yolla teselli etmeye çalışıyor ve demek istiyorlar ki: "Üzülmeyin, yalnız değilsiniz, işte bunlar da mutsuz oldular. Gerçekçi olun, mutlu olmak umuduna kapılmayın. Hayat böyle."