Bugün sıradan bir gündü. Ben sıradan günleri çok severim, hatta bayılırım. Sürprizi olmayan bu günlerde sabah sağlıklı bir şekilde uyanabilirim, huzurla uyuyabilirim; üstelik rahat bir şekilde uyuyacak bir yatağım bile vardır. Sonra karnımı doyurabilirim, bunun için çok çaba sarf etmem gerekmez. Annemle konuşurum ki bu, belki de sıradan günlerimin en sevdiğim anlarıdır.
Bu sıradan günlerde okula giderim, arkadaşlarımla vakit geçiririm, kitap okurum, kedileri severim. Evet, evet — ben kedileri çok severim. Ama esasen en çok, bana bu sıradan günleri nasip eden Rabbimi severim; bana bu günlerin şükrünü edebilme farkındalığını veren Rabbimi.