Hayat...
Bir gün dünyaya atılıveriyorsun, ansızın
İlk nefesini o zaman alıyorsun.
Sonra büyüyorsun.
Acıları tatmayı yavaş yavaş öğreniyorsun.
Sonra bir gün geliyor.
Sevdiklerini birer birer kaybediyorsun.
Hepsine veda etmek zorunda kalıyorsun.
"Olsun."diyorsun.
"Bu acılar beni ayakta tutacak,üzülmenin bir manası yok."diyerek bu acılarıda atlatıyorsun.
Yaşlanmaya başlıyorsun artık.
Ölümü ve yaşamı sorguluyorsun.
Mutluluğu,huzuru,şevkati arıyorsun.
Sonra da göçüp gidiyorsun bu dünyadan.
Hayat bu kısaca.
Mutlu olmak istiyorsan bu kısa zamanda,her vazgeçtiğinde nefes almaktan,sarılmayı dene bir daha hayatın çığlıklarına.