Şahane bir kitabı bitirmiş olmanın hazzı ile son söz olarak yazarın sunduğu yazıyı buraya iliştiriyorum. Okuyunca kitabı baştan sona okumanız gerektiğini anlayacaksınız.
SON SÖZ
Eserimin sonuna geldim
Peruk burada, önümde duruyor
İçimde eşsiz bir duygu var.
Hiç kimsenin bilmediği
Bana ait bir sevinç bu.
İşimi tamamlamış olmanın hazzı,
İyi bir iş ortaya çıkarmış olmanın övüncüyle,
Yaptığı resimden gurur duyan bir çocuk gibi gülümsüyorum..
Bu saçları düşünüyorum
Geldikleri yeri,
Katettikleri ve
Katedecekleri yolu.
Uzun bir yol olacak, biliyorum.
Atölyemden çıkmayan bendenizin göreceğinden
Çok daha fazla insan görecekler.
Olsun, onların yolculuğu benim de yolculuğum sayılır.
Eserimi büyük bir ruh ağı gibi,
Birbirilerine saçlarıyla bağlanan o kadınlara ithaf ediyorum.
Seven ,doğuran, ümit eden,
Binlerce defa düşüp yeniden ayağa kalkan,
Eğilen ancak yenik düşmeyen kadınlara.
Onların savaşını biliyorum,
Gözyaşlarını ve sevinçlerini paylaşıyorum,
Her biri biraz ben.
Ben o kadınların hayatlarının kesişim noktasındaki bağ;