Susan sonunda ilkbaharın geldiğini söyleyince ona, ‘Bu yıl ilkbahar gerçekten gelebildi mi?’ dedi.
Sonra güldü ama sadece ölümle yüzleşen birinin gülebileceği gibi kederli ve kısa bir gülüştü bu.
‘Bencilliğimi bağışlayın. Ben bir dostumu kaybetmiş olabilirim ama ilkbahar tabii ki gelecek. Milyonlarca kişi acı çekiyor diye ilkbahar gelmemezlik etmez. Ama bu ıstıraba rağmen evren var olmaya devam edecek mi?’ ‘Lütfen kendine bu kadar yüklenme canım,’ dedi annem kibarca.
‘Dünyamızı değiştiren böylesine bir olayda hiçbir şeyin gözümüze eskisi gibi görünmediğini hissetmemiz çok doğal bir şey. Hepimiz öyle hissediyoruz.’
“Ruhlarımızın sıkıldığı bu dönemde hepimiz Tanrı’ya daha çok sığınıyoruz,” dedi Gertrude, John Meredith’e. “Geçmişte Tanrı’ya inanmadığım hek çok gün oldu. Tanrı olarak değil de bilim insanlarının deyimiyle arkhe*’ye inanmıştım. Artık Tanrı’ya inanıyorum çünkü O’ndan başka sırtımızı dayayacağımız hiçbir şey kalmadı… Koşulsuz, tüm gücümüzle ve tüm samimiyetimizle güvenebileceğimiz hiçbir şey yok.”