Fidan

Anne’in arkadaşları da kendisi gibi sıradan bir insanın yaşadıklarını yaşayan, neşeli ve hayalleri olan kızlardı. Leslie Moore trajik yaşamı ve yorgun bir kadın olmasına rağmen hâlâ büyüleyici olan güzelliğiyle onlardan ayrılıyordu. Anne kadının ruhundaki o yalnız krallığa girmenin bir yolunu bulacak ve onu kendisini mahkûm ettiği o zalim zindandan kurtarmak için elinden geleni yapacaktı.
Reklam
Sevgiyi hak etmeyen insanların el üstünde tutulup, kıymetli insanların hak ettikleri sevgiyi yaşamamaları çok büyük bir haksızlık, değil mi?
Eminim acısı arada sırada alevleniyordur çünkü o zamanlar küçük bir çocuktu ve çocukken açılan yaralar hiç kapanmıyor, Anne.
Sanırım ben hayatımda hiç yalnız hissetmedim. Yalnızken bile bana eşlik eden çok tatlı şeyler vardı; hayallerim, heveslerim ve oyunlarım.
“Ama ben yüz yıl aptal gibi yaşamaktansa, elli yıl mantıklı bir insan gibi yaşamayı tercih ederim.”
Reklam